Connect with us

З життя

My wife was sleeping beside me… when suddenly I got a Facebook notification and a woman asked me to add her.

Published

on

My wife was asleep beside me, as peaceful as can be, when, out of the blue, I received a notification on Facebook. A woman had asked to add me as a friend. So I went ahead and accepted.

I sent her a message, politely asking, Do we know each other?

She replied, I heard youve gotten married, but I still love you.

She was someone I used to know. She looked quite beautiful in her profile picture.

I closed the chat window and glanced at my wife, who was resting after a long and tiring day at work.

Watching her, I thought about how safe and comfortable she must feel, sleeping so soundly in our new home together. She was far from her parents house, where she once spent every day surrounded by her family. Whenever she felt upset or sad, her mother would be there, letting her cry on her lap. Her brother or sister would tell jokes to make her laugh. Her father would come in after work, bringing home little treats for her. And yet, here she was, placing so much trust in me.

With these thoughts swirling in my mind, I picked up my phone and pressed BLOCK.

I turned back towards her and soon fell asleep by her side.

I am a man, not a child. I have made her a promise, and I intend to keep it. For as long as I live, I will strive to be the man who never betrays his wife and never breaks up his family.

Click to comment

Leave a Reply

Ваша e-mail адреса не оприлюднюватиметься. Обов’язкові поля позначені *

18 − сімнадцять =

Також цікаво:

PL33 хвилини ago

Kwiaciarnia na Grunwaldzkiej, gdzie odbierałam bukiet na trzydzieste urodziny

Pracuję w kwiaciarni na Grunwaldzkiej we Wrocławiu od jedenastu lat i myślałam, że wszystko już widziałam – wesela, pogrzeby, przeprosiny...

PL33 хвилини ago

Nie mieliśmy ich rozdzielać

Miałam formularz ze schroniska przy Marywilskiej złożony w torebce od tygodnia, kiedy wreszcie zebrałam się na tę wizytę. Adoptowałam Rexa,...

PL48 хвилин ago

Chłopiec z kosza pod plebanią w Lipnicy

Nazywam się Marek Sowiński i mam czterdzieści dwa lata. Piszę to, bo ksiądz Antoni już nie żyje, a ja przez...

PL1 годину ago

Warsztat, który zniknął w środę

Nazywam się Tomasz Wardęga, mam pięćdziesiąt jeden lat i przez dwadzieścia trzy lata prowadziłem warsztat lakierniczy przy Grójeckiej w Warszawie....

UA1 годину ago

Хвіртка у двір

Мене звати Тарас, мені сорок два, і я той самий зять, через якого теща Оксана Іванівна вже три роки не...

UA1 годину ago

Тиша під Славутичем

Зять розповідає: Мене звати Артем Вихованець, мені сорок два, я маркшейдер на шахті «Прогрес» біля Новогродівки. Донецька область, жовтень дві...

UA1 годину ago

Ключі від маминої квартири

— Не прикидайся, ніби нічого не розумієш! — Валентина Сергіївна впустила теку з паперами на журнальний столик так, що дзенькнула...

DE2 години ago

Mama fehlt mir jeden Tag, seit dem 14. März

Ich heiße Jonas Brenner, ich bin dreiundvierzig, wohne in Freiburg, und ich rede noch immer mit meiner Mutter. Nicht laut,...

ВСІ ПРАВА НА МАТЕРІАЛИ РОЗМІЩЕНІ НА САЙТІ ІЗ ПОСИЛАННЯМ НА ЗОВНІШНІ ДЖЕРЕЛА НАЛЕЖАТЬ ЇХНІМ АВТОРАМ.